توضیحات رسانه

سرود «پروانه پرسوخته» با اجرای گروه سرود نوای ظهور تهران، مرثیه‌ای حماسی و سوزناک در سوگ ابراهیم رئیسی است؛ آوایی که از دل اندوه مردم برمی‌خیزد و با صلابت، نام او را در قامت یک خادم شهید و یاور مظلومان فریاد می‌زند.

این اثر با تصویرسازی‌هایی چون «پروانه پرسوخته» و «سیل خروشان»، غم فقدان را به یک حرکت جمعی و پرشور تبدیل می‌کند؛ جایی که اشک و حماسه در هم می‌آمیزند و صدای ایران، در سوگ اما استوار، طنین‌انداز می‌شود.

اشاره به قاسم سلیمانی و پیوند با مسیر شهیدان، این سرود را از یک مرثیه صرف فراتر می‌برد و آن را به بیانیه‌ای از ادامه راه، وفاداری و ایستادگی بدل می‌کند؛ سرودی که هم می‌سوزاند و هم می‌سازد.

متن شعر

سرود پروانه پر سوخته

(فرزند زهرا  رهرو حیدر رئیسی
ای سید مظلوم و نام آور رئیسی)۲

ما همچو باران  سیل خروشان
گریان ز داغت  شد قلب ایران

(در ماتم تو خادم شاه خراسان
می نالم و می سوزم و گویم رضاجان)۲

(جانم رضاجان)۴
»«»»»»»»»»»»»»»»«»»»««»»»»»»»»»»»

(ابر و مه و باد و فلک  گریان ز داغت
بنشسته در بزم عزا  ایران ز داغت)۲

آن سوی افلاک  بس عاشقانه
رفتی از این خاک  ناباورانه

(پروانه ی پر سوخته جانا کجایی
با حاج قاسم با شهیدان خدایی)۲

(ای یاور مظلومان رئیسی
هستی شهید ایران رئیسی)۲