توضیحات رسانه

قطعه هم‌خوانی «دعای ماه رجب» با اجرای گروه هم‌آوایی الغدیر طهران، بازخوانی هنرمندانه و معنوی یکی از مشهورترین ادعیه ماه مبارک رجب است که در قالبی آوایی و هماهنگ، مفاهیم عمیق توحیدی و امید به رحمت بی‌کران الهی را به گوش جان مخاطب می‌رساند. محور اصلی این اثر، معرفی خداوند متعال به عنوان سرچشمه تمامی خیرات و پناهگاه امن در برابر شرور است؛ پروردگاری که با کرم و بخشندگی بی‌پایان، در برابر طاعت اندک، پاداشی عظیم عطا می‌کند و حتی نسبت به بندگانی که از او غافل‌اند نیز از سر مهر، نعمت و رحمت ارزانی می‌دارد. در لایه‌های معنایی این هم‌خوانی، درخواست جامع برای دستیابی به همه خوبی‌های دنیا و آخرت و رهایی از تمامی بدی‌ها با لحنی سرشار از نیاز، تواضع و بندگی طنین‌انداز می‌شود و روح نیایش جمعی را در فضای اثر تقویت می‌کند. تنظیم هماهنگ بخش‌های تکرارشونده، به‌ویژه در فراز پایانی که بنده با توسل به جلال و کرم الهی، مصونیت از آتش و عاقبت‌به‌خیری را طلب می‌کند، اوج معنوی اثر را شکل می‌دهد. این نماهنگ فراتر از یک قطعه صوتی، جلوه‌ای از نیایش دسته‌جمعی در ایام شریف ماه رجب است که با الهام از کلام نورانی امام جعفر صادق علیه‌السلام و با هارمونی‌های آرامش‌بخش، پیوند قلبی میان خالق و بندگان را عمیق‌تر و استوارتر می‌سازد.

متن شعر

یَا مَنْ أَرْجُوهُ لِکُلِّ خَیْرٍ
(ای که برای هر خیری به او امید دارم)
وَ آمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ کُلِّ شَرٍ
(و از خشمش در هر شری ایمنی جویم)

یَا مَنْ یُعْطِی الْکَثِیرَ بِالْقَلِیلِ
(ای که می دهد (عطای) بسیار در برابر (طاعت) اندک)

یَا مَنْ یُعْطِی مَنْ سَأَلَهُ
(ای که عطا کنی به هر که از تو خواهد)

یَا مَنْ یُعْطِی مَنْ لَمْ یَسْأَلْهُ
(ای که عطا کنی به کسی که از تو نخواهد)

وَ مَنْ لَمْ یَعْرِفْهُ تَحَنُّناً مِنْهُ وَ رَحْمَةً
(و نه تو را بشناسد از روی نعمت بخشی و مهرورزی)

أَعْطِنِی بِمَسْأَلَتِی إِیَّاکَ
(عطا کن به من به خاطر درخواستی که از تو کردم)
جَمِیعَ خَیْرِ الدُّنْیَا وَ جَمِیعَ خَیْرِ الْآخِرَةِ
(همه خوبی دنیا و همه خوبی آخرت را)
وَ اصْرِفْ عَنِّی بِمَسْأَلَتِی إِیَّاکَ
(و بگردان از من به خاطر همان درخواستی که از تو کردم)
جَمِیعَ شَرِّ الدُّنْیَا وَ شَرِّ الْآخِرَةِ
(همه شر دنیا و شر آخرت را)
فَإِنَّهُ غَیْرُ مَنْقُوصٍ مَا أَعْطَیْتَ
(زیرا آنچه تو دهی چیزی کم ندارد (یا کم نیاید))
وَ زِدْنِی مِنْ فَضْلِکَ یَا کَرِیمُ
(بیفزا بر من از فضلت ای بزرگوار)
یَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِکْرَامِ
(ای صاحب جلالت و بزرگی)

یَا ذَا النَّعْمَاءِ وَ الْجُودِ
(ای صاحب نعمت و جود)

َیا ذَا الْمَنِّ وَ الطَّوْلِ
(ای صاحب بخشش و عطا)
حَرِّمْ شَیْبَتِی عَلَی النَّار
(حرام کن محاسنم را بر آتش دوزخ)